هیچ اگر سایه پذیرد ما همان سایه هیچیم

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم _______________ لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی


	استاد عشق بيقرار تا ب تا به کجا مـی برد اين دل مرا سوی فنا می برد اين دل مرا بين که چه سان جانب دشت جنون بی سروپا می برد اين دل مرا از حرم خاصه اسـرار خويش تا به سما می برد اين دل مرا مطرب چنگی به مقـامات وصف کرده ندا می برد اين دل مرا در طلب حضرت سلطان عـشـق تحت لواء می برد اين دل مرا فاش و عيان گفت سخن بيــقرار سـوی فنا می برداين دل مرا (شعر : مرحوم سيد خليل عالی نژاد) سید خلیل عالی نژاد رو نمیشه در دو خط معرفی کرد باید کارهاشو گوش بدی تا بفهمی از دل میخونه به غیر از اینکه تنبور رو احیا کرد و تار زیبا میزد و نی رو سوزناک مینواخت وضرب زیبا مگرفت و دف را خوب به فریاد می آورد وبر نجوم احاطه داشت به واسطه نوشتن تقویم کردی میگویم و محقق بود بواسطه تالیف کتاب پژوهشی تنبور از دیر باز تا اکنون ااو یک عارف وارسته بود این را در چهره معصومش وآثار بی بدیلش نه از نظر موسیقی بلکه حسی میتوان دریافت ااما......... واما حیف که این همه علم و عشق و هنر باید به دلیل کینه و عداوت یا هر چیز دیگر در 45 سالگی در اقامت گاه موقتش در سوید در حالی ماهاه روزه بود در ماه رمضان با خنجر کشته و بدن پاکش سوزانیده شد فقظ حیف لطفا تحقیق کنید و نتیجه اش را به من حقیر برسانید گر منظر افلاک بود منزل تو وز آب کوثر سرشته باشد گل تو چون مهر علی نباشد اندر دل تو افسوس تو و سعی بی حاصل تو تا صورت و پیوند جهان بود علی بود تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود مسجود ملائک که شد آدم ز علی شد تا ملک و ملک کون و مکان بود علی بود تا این فلک اندر دوران بود علی بود شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود سلطان سخاو کرم و جود علی بود مسجود ملایک که شد آدم زعلی شد آدم چو یکی قبله و معبود علی بود موسی و عصا و ید بیضا و نبوت در مصر به فرعون که بنمود علی بود عیسی به وجود آمد و فی الحال سخن گفت آن نطق و فصاحت که بدو بود علی بود جبریل که آمد ز بر خالق یکتا در پیش محمد شد و مقصود علی بود آن معنی قرآن که خدا در همه قرآن کردش صفت عصمت و بستود علی بود آن قلعه گشایی که در قلعه خیبر بر کند به یک حمله و بگشود علی بود چندان که در آفاق نظر کردم و دیدم از روی یقین بر همه موجود علی بود این کفر نباشد سخن کفر نه این است تا هست علی باشد و تا بود علی بود سر دو جهان جمله ز پیدا و زپنهان شمس الحق تبریز که بنمود علی بود \|+\| نوشته شده توسط نی نوازی غریب در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386 \|